Bu sayfayı sizlerden gelenlerle birlikte dolduracağız.
Beni zamansızlık kavramıyla derinden tanıştıran, hayatta en olmayacağını düşündüğüm şeylerin nasıl da pat diye başımıza geleceğini gösteren, her şeye rağmen kalbimde gülümsemesiyle umut yeşerten canım kankim. O kadar gerçek dışı ki fiziksel olarak burada olmaman yok sayarsam belki gerçekten yok olur gibi. Bir gün izmire geldiğimde sen evinde olacaksın gibi. Atlasın yetişkinliğinde nasıl yakışıklı ve efsane biri olabileceğiyle ilgili çok inandırıcı hayalleri hep beraber kurabilecekmişiz gibi. Seni çok özlüyorum. Burunda tütmek böyle oluyormuş. Bazen seninle aynı yerde saatlerce oturup bira içip konuşabilmek için nelerden vazgeçebilirdim diye düşünürken buluyorum kendimi. Hayatın akışında yok sayamadığım tek varlık senin yokluğun oluyor. Özleminin artması bir yana sana ulaşamayacak olmak da kalbimi fena yapıyor. Nedense bu nadir ve çözümü olmayan hastalığı yeneceğimizi düşünmüştüm. Zor ama hallederiz sanmıştım. Şimdi seninle kurduğumuz her hayali sensiz başarmak zorundayım. Her seferinde senin için de başarmak zorundayım. Yazlık bahçemde ilk biramı sana kaldıracağım. Keyifle yediğim her yemekte senin için doyacağım. Yaptığım güzel şeylerde kendimi senin için de tebrik edeceğim. Nasıl da başardın ama bestuşum diyeceğim. Elimden gelen her an hayatta en sevdiğin izelinin yanında olacağım. Seni kaybettiğim için üzülüyorum ama tanıdığım için o kadar şanslıyım ki. İyi ki benim hayatımdaydın. Şimdi bu frekanstan el sallıyoruz oğlumla sana. Biliyorum görüyorsun.
Beste TAKIŞ